Interview met architect

header_465_x_300_interview_mauritshuis__den_haag

"Akoestiek is een héél belangrijk onderdeel van een goed ontwerp"

dick_de_gunst_high.res

Een verbinding naar het Rijksmonument aan de overkant van de straat, Plein 26, heeft ervoor gezorgd dat het Haagse Mauritshuis als museum verdubbelde in oppervlakte. Dit om de jaarlijks toenemende stroom toeristen en bezoekers te kunnen blijven ontvangen, waarbij een belangrijke rol is weggelegd voor de nieuwe, ondergrondse entree. In gesprek met projectarchitect Dick de Gunst.

Een ondergrondse ruimte die twee Rijksmonumenten met elkaar verbindt. Wat is de achtergrond van deze renovatie?

Onze ambitie was het Mauritshuis het beste museum van Nederland te maken, om écht hoge kwaliteit na te streven. En dat zit in alle onderdelen van het ontwerp, waaronder in het integreren van de akoestiek. Allereerst was belangrijk dat zowel het Mauritshuis als het pand aan de overkant van de straat in hun authentieke architectuur tot hun recht zouden komen. De nieuwe entree is daarom eigentijds minimalistisch: faciliteren en verbinden is de hoofdfunctie. Omdat de ruimte zich ondergronds bevindt, hebben we maximaal daglicht in het ontwerp geïntegreerd. Iedereen is aangenaam verrast dat de entree zo licht en ruim voelt.

Is van begin af aan de akoestische situatie één van de uitgangspunten van het ontwerp?

Akoestiek is een héél belangrijk onderdeel van een goed ontwerp. Op het moment dat een ruimte een goede akoestiek heeft, voel je je op je gemak in die ruimte. Anders gezegd: als de akoestiek niet in orde is, dan kan een ruimte als niet goed of mooi ervaren worden. In het Mauritshuis kwamen in het eerste jaar na de heropening al zo’n 600.000 bezoekers. Dat betekent dat een entree een slijtvaste vloer en wanden moet hebben. Dus wordt er gebruik gemaakt van materialen die weinig geluidsabsorberend werken. Dan is het plafond de meest logische plaats om demping te zoeken.

Waarom werd specifiek voor een StoSilent systeem gekozen?

We wilden van de entree een rustige en homogene ruimte maken waarin ook het plafond naadloos, egaal en heel verfijnd is. Dan kom je al gauw bij Sto terecht. Maar niet alleen in de nieuwe entree hebben we voor deze oplossing gekozen, ook in het café, de educatieruimte, de monumentale trappenhuizen en in de Rijksmonumenten zelf. Plein 26 is een art deco gebouw uit 1930 met een eigen karakteristiek, veel ornamentiek stucwerk aan de binnenkant en een akoestiek die niet goed was. Sto is voor de toepassing in oude, klassieke gebouwen erg geschikt: zo konden we naadloos aansluiten op de oorspronkelijke uitstraling, terwijl onzichtbaar de akoestiek opgelost wordt.

Hoe kom je in zo'n complex project tot de juiste keuze voor materiaal?

Meestal heeft een opdrachtgever nagalmtijden vastgesteld voor de verschillende soorten ruimtes. Dat zijn vooral ervaringswaardes. Als architect zijn we de spil in een compleet ontwerpteam met veel specialisten. Voor de akoestiek werken we samen met bouwfysisch adviseurs; checken we de uitgangspunten en vertalen we deze in de eerste ontwerpideeën. In de nadere uitwerking wordt akoestiek soms ook virtueel gecontroleerd om zeker te zijn van een optimaal resultaat. Pas dan gaat de opdracht naar de aannemer. En dan wordt het spannend. In zo’n omvangrijk project als de renovatie van het Mauritshuis lopen allerlei verschillende bedrijven, vakmannen en tijdsplanningen door elkaar. Je moet dan bijvoorbeeld goed nadenken over de volgorde van installatiewerkzaamheden. Want als architect ben je verantwoordelijk voor een perfect eindresultaat, dat niet alleen op de foto’s mooi is.

En het resultaat?

De akoestiek in de entreehal en op de plekken waar het Sto-systeem is toegepast, is super. En dat is waar het over ging.

Referentie "Het Mauritshuis"

Het Mauritshuis

Een ondergrondse entree voor het vernieuwde Mauritshuis. Meer over deze referentie.